27/9/2009 - ağlamadım...

ne kadar yaşlanmışım meğer
gelmişim sonbaharına yaşamın
dökülen yaprak olmasada
anladım aynada aklarıma bakınca
daha kaç fırsat var mutluluğa
yok anladım,geldim sonbaharıma
geride gözüyaşlı çokça bıraktım
gariptirki herkes çok sevdi
ama bahar gibi onlarda benden gitti
eylül geldi sanırım hayatıma
ağaçta sarardı saçımda aklandı fark
koza handa kahve içme vakti
kenarında tek başına,elimde inanmadığım bir aşk romanıyla
sonra yağmurlar başlar
ıslanırım,yürürüm tek kişilik şemsiyemin altında
altıparmakta vitrinlere bakarak
kış gelince uludağ
hayatın tek kalan beyazımda
hiç değilse insan soğukluğu olmadan
kar bile ısıtır ,onların sahte sıcaklıgının yanında
her kadında senı bulurum
kiminin bana bakışında
şuh bir kahkahada
yada uzaklardan gelen kokuda
ellerim arar yumuşak parmaklarını
ama zannetme senden nefret etmem
uzaksın bana,ben git desemde gittin diye
dayanmaz yürek daha acıya
sana sonbahrın zevkini tattırmam
kendimede acısını
hangimize bir daha yaz gelir bilinmez
hangimiz daha çok anar,sabaha kadar sohbetleri
koynuna sokulunca duyulan sıcaklığı
hep sırtını dönüceksin
belki ben tamda arkanda kollarımı sararmıyım diye
seni seviyorum diye senden nefret etmiyorum demek değil
madem gittin uzak dur benden
kurtulamazsın nefretimden
yakarım,yıkarım
canını çok yakarım,benden gidenlerin
şimdi sende hep kötü yanlarımı tekrarlarsın
benı sevmemek için
haklısın ben çok kötü adamım
çünkü seni sevdim
can babayı dinlemedim
sahiplenmiyeceksin dedi
en çokta bunda haklıydı
sen sahiplenemezsin
sen sadece kendine aidsin
şimdi sonbaharındayım ömürün
senin yolun açık artık
durmam yoluna,hadi sen çık yoluna
ben döndüm bıraktığın sapakta
arkandan gelemem,gururum ellerimden tutar
kimbilir küçük kız
belkide mutlu olursun
olsun yinede senden bir hayat alacaklıyım
ha bu arada artık inanmıyorum AŞKA
ben türk filimleri ile büyüdüm
orda çılgındı aşıklar
ve mutlu biterdi daima son lar
senin bana hissettiğin aşk olamaz
aşksada deforme olmuş bir yerlerde
biraz kaporta lazım birazda boya
sonunada parlasın diye birazda cila
kenar mahallede büyüdüm doğru
orda öğrendim yalan söylememeyi
öyle zırt pırt herkese gönlünü vermemeyi
kadının erkeğinin sözünü dinlemeyi
kenar mahalleliyim doğru
şerefide orda öğrendim
ben çok acılar tattım
hayata ve insanlara dair
çokça bırakan oldu beni
çokta seven,aslında sevdiğini söyleyen
yani yalancı tanıdım
tek ayağın hep kapıda derdin
belkide sen almadın içeri
yada ben kimseye aid olmadım
ne yere sığdım ne göğe
belkide aid değilim dünyaya
sonbaharındayım dedimya
biraz sabır,kurtuluyorsun benden
ANNEM olsun isterdim
başımı omuzuna yaslayıp anlatmak
hiç sevgilim olmadı anne
hiç  bir hayalimde
ne bir mutluluk fotoğrafım
ne bir şefkat
sen beni niye doğurdun anne
biliyormusun küçük ellim
benim hiç annemde olmadı
anneler hep affeder
sarar yavrusunu
onun yüreği derindir
sarar yavrusunu
canım çok acıyor,kapanmaz yaralarım

bitmezde anlatmakla yoklarım

sen şimdi git yoluna

ben  yıldız olucam
aramam artık anne,yar,dost
sonbaharındayım ömrün
artık unut beni,
üzülme yalnız değilim ben
ben ,ali ve yalnız adam
3 kişi dolaşırız biz
içerken boş bir kadeh koyarız sen için masaya
küçük bir tıngırtı gelirse kulağına
bizi hatırla ,ama hemen unut yine
üzülmeni istemeyiz
beni unutasın diye şarkımız bile olmadı
şu an sabah olmak üzere
senin için yeni bir gün,yeni bir hayat
bana kışa yaklaşan,sonbahar
neyse iki lafladık yine işte
ve bir son sana
ben hiç ağlamadım...